Hutbeja – Fillimi i vitit të ri shkollor

Lexo gjithashtu:

Paraja dhe kaderi (caktimi) i Allahut

“Sikur Allahu t’i furnizonte me sasi të mëdha robërit e Vet, ata do të tërboheshin në Tokë, por...

Pse namazi jonë e ka humbur fuqinë e tij?

Padyshim që shpesh e pyesni veten, pse krahas të gjitha mirësive dhe përfitimeve që mbart me vete namazi,...

Sulm ndaj një xhamie në Afrikën e Jugut

Një xhami në Johannesburg të Afrikës së Jugut është sulmuar nga persona të panjohur.

Abdullah ibn Abdulmuttalib, babai i të Dërguarit të Allahut

Emri: Abdullah ibn Abdulmuttalib ibn Hashim ibn Abdumenaf ibn Kusajj ibn Kilab. Babai: Abdulmuttalib...

Falënderimi qoftë për Allahun e Madhërishëm, prej të Cilit kërkojmë ndihmë, falje dhe udhëzim. Ndërsa bekimet dhe paqja e Allahut qofshin për Muhamedin (a.s.) për familjen e tij, për shokët e tij dhe për të gjithë ata që e ndjekin rrugën dhe mësimet e tij deri në Ditën e Gjykimit.

Vëllezër besimtarë! Tema e hutbes së sotme është: Fillimi i vitit të ri shkollor

– Muslimani e ka të ndaluar ta hajë mishin që një kafshë e ka prekur me dhëmbë, sepse ai mish konsiderohet i papastër. Mirëpo, ekziston vetëm një përjashtim dhe ai është qeni i gjahut i cili është stërvitur dhe mësuar. Mishi që ai e sjell është i pastër.

– Transmetohet se Muhamed ibn Abdurahman el-Evkas ishte njeri me trup të ngjeshur, me qafën e ngjitur për trup dhe me supe të dalura dukshëm. Për shkak të pamjes së tij fizike (të shëmtuar), ai kishte turp të dilte para njerëzve. Nëna e tij e këshilloi kështu: „Kudo që të gjendesh në shoqëri, ata do të qeshin dhe do të tallen me ty. Prandaj, jepu pas diturisë, sepse ajo do të të lartësojë!“ Dhe ai e dëgjoi këshillën e nënës së tij dhe u dha pas librave. Më vonë u bë kadi (gjyqtar) i Mekës dhe në atë pozitë qëndroi 20 vjet. Ishte aq i dijshëm sa që kushdo që dëshironte të diskutonte diçka me të, do të dridhej derisa të ngrihej.

Këta dy shembuj janë shumë udhëzues dhe domethënës. I pari na tregon se dija e ngre edhe qenin, kështu që mishi nga një qen i stërvitur dhe i mësuar është i pastër, kurse nga një kafshë tjetër nuk është i patër. Kurse shembulli i dytë, na tregon se dija e ngre dhe fuqizon njeriun, edhe nëse ka defekte të caktuara fizike, që e bëjnë më pak të vlefshëm në sytë e njerëzve.

Allahu i Madhërishëm i lavdëron njerëzit e ditur në Kuran, kur thotë: „Allahu, besimtarët nga mesi i juaj, dhe ata të cilëve u është dhënë dijenia, do t’i ngritë në shkallë të lartë.“ (el-Muxhadele, 11)

Vëllezër të dashur! Arsyeja për theksimin e këtyre dy shembujve dhe për zgjedhjen e kësaj teme është fillimi i vitit të ri shkollor.

Të gjithë ne e dimë që urdhri i parë i Kuranit është: “Lexo!” Gjithashtu, ne e dimë se Pejgamberi (savs), veçanërisht i ka respektuar dhe vlerësuar njerëzit e ditur. Ai ka thënë se në Ditën e Gjykimit, ngjyra e dijetarëve do të matet me gjakun e shehidëve.

Tash, le t‘i kthehemi shkollës. Pra, ka filluar viti i ri shkollor dhe, me këtë rast, të gjithë prindërve, nxënësve dhe mësimdhënësve ju urojmë shumë suksese dhe dituri të reja. Që kjo të ndodhë në fund, të gjithë duhet ta bëjnë punën e tyre dhe ta japin kontributin e tyre.

Nxënësit duhet të jenë të zellshëm dhe të përkushtuar në përvetësimin e diturive.

Mësimdhënësit duhet të bëjnë çdo përpjekje që diturinë ta bartin tek nxënësit në mënyrën më të mirë të mundshme.

Kurse prindërit janë të detyruar ta ndjekin këtë proces, dhe t‘i ndihmojnë fëmijët e tyre dhe stafin mësimdhënës, që gjithë procesin ta bëjnë sa më të frytshëm.

Nxënësit do të përfshihen në mësimdhënie, aq sa do të përpiqen mësimdhënësit dhe prindërit.

Mësimdhënësit duhet të jenë të vetëdijshëm se transferimi i diturive është një emanet i  ndershëm dhe i përgjegjshëm.

Prindërit duhet ta dinë, se nuk është e njëjtë ta kesh një fëmijë të shkolluar dhe arsimuar, dhe një fëmijë të pa shkolluar e pa arsimuar.

Vëllezër të respektuar!

Me këtë rast, në lidhje me procesin e mësimdhënies do t’i drejtojmë disa këshilla për të gjithë, me qëllim të arritjes së rezultateve sa më të mira, të cilat në fund do ta na bëjnë të lumtur të gjithëve.

Një dijetar i yni ka thënë: “Mësuesi mesatar, flet. Mësuesi i mirë, shpjegon. Mësuesi i shkëlqyeshëm, tregon. Mësuesi superior, frymëzon.”

Mësimdhënësi duhet ta pyes veten se ku është. A vetëm ju flet dhe shpjegon nxënësve të tij, apo ju tregon dhe i frymëzon ata?

Mësimdhënësi duhet të përpiqet të ngrihet në një nivel më të lartë!

Mësimdhënësi duhet të përpiqet t‘i frymëzojë nxënësit dhe tu tregojë atyre, se dituria nuk është vetëm përzierje dhe memorizim i të dhënave, por është armë e cila fisnikëron dhe lartëson. Duhet të përpiqet ta zhvillojë tek fëmijët vetëdijen, se të kesh dituri nuk do të thotë, të fluturosh në re dhe t‘i shikosh të tjerët nga lart. Përkundrazi, të kesh dituri, do të thotë, të jesh i përulur si një pemë që ka shumë fruta. Pema e tillë përkulet drejt tokës dhe nuk fluturon kah qielli nën re.

Mësimdhënësi duhet të përpiqet që fëmijëve t’ua bëjë të ditur, se të gjithë i do në mënyrë të barabartë, kurse i dallon vetëm sipas diturisë. Nëse ndonjërit i jep 4 ose 5, vetëm pse është fëmija i dikujt, duhet ta dijë se i ka bërë keq edhe fëmijës edhe vetvetes. Nëse ndonjërit i jep notë të dobët pa meritë, ose një notë më të ulët se që e meriton, vetëm pse nuk i pëlqen fëmija apo prindi i fëmijës, përsëri u ka bërë keq të gjithëve.

Për vlerësim të drejtë, nuk duhet ta pengojnë as lotët e fëmijëve as ankesat e prindërve.

Prindi nuk duhet të lejojë në asnjë mënyrë, që fëmija i tij të privohet nga e drejta për dituri. Për këtë ka të drejtë dhe duhet të luftojë për të. Sigurisht, nuk duhet ta konsiderojë fëmijën e tij të veçantë ose të paprekshëm që askush nuk guxon ta shikojë, sepse siç thamë, fëmijët përpara mësuesit duhet të jenë të barabartë dhe të kenë trajtim të njëjtë. Nuk duhet lejuar që të kalojë shumë kohë pa u informuar të paktën nga fëmija për materien që është zhvilluar, si dhe për notat që ka marrë fëmija.

Është më lehtë të jesh pasiv, të rrishë mënjanë dhe t‘i kritikosh të gjithë dhe gjithçka.

Ne si besimtarë, qofshim prindër apo mësues, duhet t‘i bashkojmë forcat dhe të punojmë së bashku për përmirësimin e arsimit dhe ngritjen e cilësisë së tij. Vetëm në këtë mënyrë do ta përmbushim obligimin tonë.

Në fund, le t‘i dëgjojmë disa thënie dhe këshilla të mençura, të cilat flasin për vlerën e diturisë.

– Mësimi në pleqëri është si shkrimi mbi ujë, kurse mësimi në rini është si gdhendja në gur. (thënie popullore)

– Njerëzit kanë nevojë për njohuri më shumë sesa për ushqim dhe pije, sepse ata kanë nevojë për ushqim dhe pije një ose dy herë në ditë, ndërsa për dituri sa herë që thithin ose nxjerrin ajrin. (Imam Ahmedi)

– Kush mendon se ai më nuk ka nevojë për të mësuar, le të qajë mbi veten e tij!“ (Imam Ebu Hanife)

O Allahu i Mëshirshëm! Bëj që veprat tona më të mira të jenë veprat e fundit në këtë botë!

O Zot, ndihmoju të rrezikuarve që t’i realizojnë të drejtat e tyre!

O Zot, çliroje umetin nga pandemia, nga okupatori dhe nga sundimtarët e dhunshëm!

O Zot, mos na sprovo neve me atë që nuk mund ta përballojmë, mos lejo asnjëherë që të na poshtërojnë apo mposhtin pabesimtarët.       

O Zot, bëje që dita jonë më e lumtur të jetë dita e takimit me Ty! Dhe, me mëshirën Tënde na vendos në xhenetin e përjetshëm! Amin! 

Përshtati: Miftar Ajdini

Safet-ef. Pozder, Čaršijska džamija, Prozor,

(islampress)

- Advertisement -
- Reklamë -

Më të rejat:

Përse Kurani mbaron me suret El-Felek dhe En-Nas?

Njëri nga frytet e shoqërimit të shpeshtë me Kuranin është edhe kapja e detajeve dhe bukurive të...

Ndoshta nuk do ta besoni, por

Nuk e di sa mund të më besoni, por nuk dua që të qëndrojë e fshehtë, prandaj vendosa ta ndaj me ju...

Nuk kam nevojë të jem gjykatës i njerëzve që e mbajnë amanetin

Në kohën e halifatit të Ebu Bekrit (r.a.), gjyqësori iu besua Omerit (r.a.). Pas një viti që mori përsipër këtë funksion përgjegjës,...

Kujdesi për jetimët (bonjakët)

Falënderimi është për Allahun e Plotfuqishëm, Zotin e të gjitha botëve. Salavati dhe selami qoftë për pejgamberin Muhamed (a.s.), për familjen e tij të...

Po çka do t’i them unë Allahut në Ditën e Gjykimit?

Raportohet se Abdullah ibn Omeri kishte hasur një shërbëtor (rob), i cili i ruante delet e zotërisë së tij. Ai deshi ta...

Dy djelmosha vijnë dhe ankohen tek Hz Omeri r.a.

Raportohet se dy të rinj e sollën një njeri para halifit Omer (r.a.), kështu që Omeri i pyeti: ‘Pse e sollët këtu?’

Ua rekomandojmë

- Advertisement -